شده . و در « فهرست رضويه » عمرش را زياده بر صد و بيست سال و وفاتش را هم در ( 1321 ) نوشته .
و شيخ محمد رضا كتابى بنام « التحفة الرضويه » در زيارت حضرت امام رضا ( ع ) تأليف كرده ، و در حدود 1336 وفات نموده ؛ چنان كه در « الذريعة : 3 » فرموده .
* ( 511 - وفات سيد محمد تقى موسوى اصفهانى ) *
وى فرزند سيد محمد سعيد بن سيد محمد صادق بن سيد ابو القاسم بن سيد محمد باقر اصفهانى ، و خود - بهطورىكه نوادهاش سيد مصلح الدّين ( 1334 ) شفاها مىفرمود - اصلا از خانوادهئى از سادات موسوى يزد بوده ، و در مائه يازدهم يكى از آنها باصفهان آمده و دختر ملا محمد صالح مازندرانى ( داماد مجلسى اول ) را تزويج كرده و در اصفهان سكونت نموده ، و اعقاب او طايفهئى هستند كه غالبا در محلهء بيدآباد و چهارسوى عليقلى آقا سكونت دارند .
و سيد محمد تقى از علماء معقول و منقول بوده ، و شعر هم مىگفته و اين چند فرد را فرزندش سيد محمد حسن به خط خود بوى نسبت داده :
زارت بلا موعد فى غيهب الغسق * كأنها الكوكب الدرى فى الافق
فقلت اهلا بك يا خير زائرة * أما خشيت من الحراس فى الطرق
فأنشأت بلسان الحال قائلة * من يركب البحر لا يخشى من الغرق
و قلت لما رأت عينى محاسنها * سبحان من خلق الانسان من علق
أعيذها من عيون الناس كلهم * بقل أعوذ برب الناس و الفلق
و او در اين سال وفات كرده ، و در تخت پولاد در پشت تكيهء خاتونآباديها برابر غسالخانه دفن شده ، و اينك آنجا قبرش بر سكوى بزرگى واقع و آنجا مقبره عمومى اين خانواده شده .
و فرزندش سيد محمد حسن در ( 1263 ) بيايد .