سيد عبد الكريم مىباشد . مانند اينكه هم به خط خود كتاب « اصول كافى » را نوشته و در « ع 1 سنه 1295 » از آن فارغ شده و آن هم نزد سيد عبد الكريم مذكور مىباشد .
و بالاخره ، وى در شب جمعه شانزدهم ماه رمضان المبارك سنه هزار و سيصد و هشت - مطابق ( . . . ) ثور ماه برجى - وفات كرده ، و در صحن مقدس علوى در مقبرهء خانوادگى خود دفن شد ؛ چنان كه در « نقباء » مذكور ( ص 997 ) فرموده .
و اين مستلزم آن است كه غره ماه مبارك رمضان پنجشنبه باشد ، ليكن طبق تقويم آن سال كه خلاصهاش در دست است ؛ غره شعبان آن سال پنجشنبه بوده ، و نتواند كه هم غره ماه رمضان پنجشنبه باشد . و بنابراين تعيين شب وفات او بهطورىكه از هفته و ماه ذكر شد درست نيايد و يكى از آنها اشتباه است .
و بههرحال ، بعضى از شعراى عصر وى در فوت او مرثيهاى گفته ، و سيد محمود طالقانى در تاريخ وفات او چنين سروده :
للّه خطب عم أهل النهى * و راع اهل العقد و الحل
فقد قضى الحبر التقى الذى * قد قرن الأقوال بالفعل
و من سما الاقوام فى علمه * و زهده و المجد و البذل
مضى الى مولاه فاستوحشت * له نوادى العلم و العدل
صرح الهدى اندك فأرخ ( له * بفقد عباس أبى الفضل )
1308
مرحوم سيد عباس سه نفر فرزند پسر بر جاى نهاد : اول سيد مصطفى . دويم سيد عيسى كه هر دو از اهل علم و فضل بوده و در جوانى بلا عقب وفات كردهاند . سيم سيد مير ، كه از اهل تقوى و صلاح و در نزد مردمان با وجاهت و مكانتى شايان بوده ، و در ماه صفر سنه 1336 وفات نموده ، و دو فرزند بنام سيد عبد الكريم ( كه ذكر شد ) و سيد حميد از او بازماند .
و سيد عبد الكريم از اخص اصدقاء شيخ حسن خاقانى بوده و در شب 4 شنبه 14 شوال سنه 1378 در حدود 85 سالگى وفات نموده و سيد حسين حمامى بر او نماز گذارده و در صحن شريف نزديك پدر خود دفن شد ، و فرزندى بنام سيد عبد الرزاق از او بازماند .