تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — صفحة 991

مساهمون:

ص٩٩١
مىباشد ) نموده و ملقب بمعمر شده‌اند ، يكى معمر مشرقى كه در « روضات الجنات : 580 » فرمايد وى بصحبت حضرت امير المؤمنين ( عليه السلام ) رسيده ، و ابو العباس احمد بن نوح ابن محمد حنبلى شافعى وى را دريافته ، و براى شيخ ابو الفتح محمد بن على كراچكى از اعاظم علماء شيعه كه در قرن پنجم بوده نقل نموده . ديگر معمر مغربى كه هم در « روضات : 641 » نوشته كه وى ملقب بابن أبى الدنيا و نامش على بن عثمان بن الخطاب بن مرة بن مؤيد همدانى يمانى بوده و مشهور اينكه او آب حيات نوشيده و بصحبت حضرت امير المؤمنين ( عليه السلام ) رسيده و با او بصفين بوده و سپس با حضرت امام حسن در ساباط مداين و با حضرت سيد الشهداء در كربلا بوده و از آن دو بزرگوار و ساير ائمه معصومين ( صلوات اللّه عليهم اجمعين ) روايت نموده ، و شيخ محمد بن على حرفوشى - كه در سنه 1059 وفات كرده - او را دريافته و از وى اجازت روايت اصول حديث و عربيت و كتب اربعه را گرفته ، و سيد نعمت اللّه جزائرى در « الانوار النعمانيه » بواسطه حرفوشى از او روايت حديث نموده ، و آقا محمد على بهبهانى در « مقامع » نوشته كه وى بپنج واسطه از حرفوشى روايت كرده و راست مىآيد كه بهفت واسطه از حضرت امير المؤمنين ( عليه السلام ) روايت نموده باشد ، و اين از غريب أسناد است كه در علو سند چيزى بدان نخواهد رسيد سواى حديث قاضى الجن . آنگاه در « روضات » در اين موضع آن حديث را نقل كرده ، و هم در ( ص 761 ) در ترجمه سيد نعمت اللّه ، معمر مغربى را بعنوان معمر بن ابى الدنيا نام برده ، و در « تاريخ ابو الفداء » وفات عثمان مذكور پدر معمر مغربى را در سنه 327 نوشته و اگر چنين باشد كه او در سنه 327 وفات كرده باشد و پسرش على بصحبت حضرت امير المؤمنين ( عليه السلام ) رسيده باشد ؛ بايد او را هم از معمرين گرفت ، يعنى او و پسرش هر دو را معمر مغربى دانست . و در اين مورد در كتب تواريخى كه به نظر ما رسيده اغتشاشات و اختلاطاتى فراهم گرديده . و به‌هرحال ، كلام در ترجمه سيد والامقام مرحوم حجة الاسلام آقا ميرزا محمد هاشم ( اعلى اللّه مقامه ) بود كه بايد بگوئيم وى در اواخر عمر خود از اصفهان بعنوان حج بيت اللّه الحرام از راه عراق عرب حركت كرد ، و چون بنجف اشرف رسيد آنجا در ساعت چهارم روز چهار شنبه هفدهم ماه رمضان المبارك سنه هزار و سيصد و هيجده - مطابق ( . . . ) جدى ماه برجى - وفات كرد ، و در وادى السلام دفن شد و بر قبر او قبه‌اى ساختند .