حسينى از شيخ عبد الرزاق از شيخ عبد القادر از ابو سعيد مبارك مخزومى از شيخ عبد العزيز تميمى از شيخ ابو القاسم احمد بن ابو بكر از شبلى عارف معروف قرن چهارم ، و روايت مىكند از او فرزندش سيد عبد اللّه . انتهى .
ليكن سند صاحب عنوان تا شيخ شبلى به جهت كمى واسطه ، احتمال افتادگى دارد گرچه در بعضى أسناد علماء شيعه هم نظير آن پيدا مىشود « 1 » .
* ( 244 - تولد مرحوم ملا محمد تقى هروى - ره ) *
وى فرزند حسين على بن رضاء بن اسماعيل اصفهانى حائرى ، و خود يكى از أبطال علم و فحول فضلا و عظماء علما و أكابر فقها بوده ، و در رياضيات تسلطى عظيم داشته ، و شعر هم مىگفته ، و مردى كوتاه قد و چهار شانه با ريش سفيد و فضلى بغايت مزيد بوده ، و شرح احوالش را خود در « نهاية الآمال » ( كه اينك ذكر مىشود ) نوشته و هم در « نتيجة المقال » تأليف شاگردش شيخ محمد حسن بارفروشى ( ص 40 ) و برخى از مجلدات « الذريعة » كه تأليفاتش را ذكر مىكند اجمالى از احوال او را نوشته‌اند ، و در « المآثر و الآثار » نيز ( چنان كه پس از اين عبارت او را مىنويسيم ) وى را ذكر كرده ، و در « الكرام البررة : 212 ش 440 » مفصلا او را ترجمه نموده ، و هم در كتاب « فتنه باب » تأليف اعتضاد السلطنه ( ص 17 ) و پاورقى آن بقلم عبد الحسين نوائى شرحى از احوال او نوشته شده .
و از اين همه مآخذ بر روى همچنين برآيد كه وى در هفدهم ماه رمضان المبارك اين سال مطابق ( . . . ) جدى ماه برجى در هرات متولد شده ، و هم در آنجا نشو و نما نموده و علوم عربيت و حساب و غيره را فراگرفته ، آنگاه در سنه 1235 باصفهان رفت و آنجا در فقه
Footnote
( 1 ) براى اطلاع از ساير مآخذ شرح حال صاحب ترجمه به دو كتاب « الاعلام » و « معجم المؤلفين » رجوع شود .