اين مقصود مرحوم مغفور - جزاه اللّه عنّا خير جزاء المعلّمين - مىفرمودند كه :
بايد انسان يك مقدار زياده بر معمول تقليل غذا و استراحت بكند تا جنبهء حيوانيت كمتر ، و روحانيّت قوّت بگيرد ؛ و ميزان آن را همچنين مىفرمود : كه انسان اولا روز و شب زياده از دو مرتبه غذا نخورد حتى تنقّل ما بين الغذائين نكند . ثانيا هروقت غذا مىخورد بايد مثلا يك ساعت بعد از گرسنگى بخورد ، و آنقدر بخورد كه تمام سير نشود . اين در كمّ غذا ، و اما كيفش بايد غير از آداب معروفه ، گوشت زياد نخورد ، به اين معنى كه شب و روز هردو نخورد ، و در هرهفته دو سه دفعه هردو را يعنى هم روز و هم شب را ترك كند ؛ و يكى هم اگر بتواند للتكيّف نخورد ، و لا محالة آجيلخور نباشد اگر احيانا وقتى نفسش زياد مطالبهء آجيل كرد استخاره كند و اگر بتواند روزههاى سه روز هرماه را ترك نكند .
و اما تقليل خواب مىفرمودند شبانهروز شش ساعت جهت عدم وصول به مطلوب داشته باشد .
ثانيا تا مىتواند ذكر و فكر را ترك نكند كه اين دو جناح سير آسمان معرفت است .
در ذكر عمده سفارش اذكار صبح و شام اهم آنها كه در اخبار وارد شده و اهمّ تعقيبات صلوات و عمدهتر ذكر وقت خواب كه در اخبار مأثور است ، لاسيّما متطهّرا در حال ذكر به خواب رود . و شبخيزى مىفرمودند زمستانها سه ساعت ، تابستانها يك ساعت و نيم . و مىفرمودند كه من در سجده ذكر يونسيّه - يعنى در مداومت آنكه شبانهروزى ترك نشود ، هرچه زيادتر توانست كردن اثرش زيادتر ، اقلّ اقلّ آن چهارصد مرتبه است - خيلى اثرها ديدهام بنده خود هم تجربه كردهام چند نفر هم مدّعى تجربهاند . يكى
رساله لقاء الله ( به ضميميه رساله لقاء الله امام خمينى ، رساله لقاءالله فيض كاشانى ، نامه عرفانى مؤلف به علامه كمپانى ) ( فارسى ) — صفحة 270
مساهمون: ميرزا جواد آغا الملكي التبريزي
ص٢٧٠