123 . اين قفس بر دارم و در باغ الهى آشيان سازم و اين ديو سراى استخوانى در پيش سگان دوزخ اندازم
124 . شبى گفت خليفه را
125 . راهبى را ديدم گفتم : دنيا را صفت كن
126 . ندارد
127 . معمر بن سليمان رحمة الله خانه داشت خراب شد . . .
128 . بزرگى چنين گفت كه هر كه از تخت و جاه و شهوت . . .
129 . يحيى معاذ رحمة الله عليه گفت
130 . اى احمد
131 . ايمن و فارغ
132 . فروترين عطيّه
133 . كليدهاى بهشت
134 . و در مشاهدات كه پيوسته ناظر و شاهد جلال و جمال من باشد
135 . و درى كه از آنجا ، مطالعهء دوزخ كنند
136 . تا به خرابى
137 . ندارد
138 . زاهدى را گفت
139 . كسى از بندهء خود چه حاجت خواهد
140 . و فرمان بردار خود كرده
123 . ندارد
124 . شبى خليفه را گفت
125 . راهبى را پرسيدم كه دنيا را صفت كن
126 . شيخ سنائى عليه الرحمه گويد
127 . ندارد
128 . ندارد
129 . يحيى معاذ قدس الله روحه گويد
130 . پس خطاب فرمود كه اى احمد
131 . فارغ و ايمن
132 . نزديكترين عطا
133 . كليد بهشتيها
134 . و درى كه در مشاهدات پيوسته ناظر و شاهد جمال و جلال من باشند
135 . و درى به سوى عتاب بگشايم
136 . تا از پى خرابى
137 . و نيست مر ايشانرا حكام زيادتى تا كسى از ايشان طلبد
138 . درويشى را گفت
139 . از بندهء بندگان خود چه خواهم
140 . خليفه از اين سخن گريان شد
راز ربانى ( اسرار الوحى سبحانى ) در شرح حديث قدسيه معراجيه ( فارسى ) — صفحة 49
مساهمون: عزيز الدين النسفي
ص٤٩