6 - غاية المكان في دراية الزمان
( اثر تاج الدين محمود اشنهى است )
ميكروفيلم شمارهء 3260 كتابخانهء مركزى از روى مجموعهء شمارهء 787 كتابخانهء رضا رامپور ( هند ) .
در آخر رساله آمده است : « تمت الرسالة المسماة . . . من مصنفات . . .
عين القضاة سيد على همداني عطر اللّه مضجعه . . . »
رساله از تاج الدين محمود اشنهى ميباشد ودر پاكستان چاپ هم شده وترجمهء انگليسى آن هم بوسيلهء آقاى عبد الحميد كمالى در كراچى ( پاكستان ) چاپ گرديده ، وانتساب آن به مير سيد على همداني اشتباه محض ميباشد .
كتب ورسائل على همداني كه نگارنده بآنها دسترسى پيدا نكردهام ولى اسم يا مشخصات آنها را در فهرستهاى كتابخانههاى مختلف مىتوان يافت :
1 - فراست نامه ( ر ك فهرست بر اكلمان مجلد أول ، ص 106 ، فهرست بلوشه پاريس ، جلد 4 ، ص 101 ) .
آغاز رساله : « بدان . . . أسعدك اللّه تعالى في الدارين كه اين رساله ايست مفيد » .
2 - رساله در بيان روح ونفس ( ر ك فهرست فرهنگستان تاشكند ، ج 2 ، شماره 2361 ونيز فهرست نسخ دفتر هند در لندن ، مجلد 1 ، ص 432 ودر آنجا مذكور است كه رسالهء « نفسيه » از على همداني باهتمام قاضى حميد الدين ناگورى در سال 1332 هجرى قمري در دهلي چاپ شده است ولى بنده نتوانستم آن را بدست بيآورم . در فهرست نسخ خطى تاجيكستان زير شمارهء 2339 هم رسالهء « نفسيه » مذكور است واز قرائن معلوم ميشود كه همان « روح ونفس » ميباشد .
3 - رسالهء صفريه : آقاى محمد أيوب قادرى به نقل از مكتوبات پير جماعت على شاه پوري ( چاپ انجمن خدام الصوفيهء كراچى 1958 ميلادي ) اثبات كرده كه نسخهء خطى اين رساله در دست صاحب مكتوبات بوده است ( ترجمهء اردو تذكرهء علماى هند ، ص 252 كراچى 1961 م ) .