1 - نام ادريس در قرآن كريم
خداى تعالى در سورهء مريم مىفرمايد :
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا ( ) وَ رَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيًّا
« 1 »
و ياد كن در اين كتاب ادريس را كه او پيامبرى صديق بود * و ما به او مكانى و الا عطا كرديم .
شرحى از اين كلمات
الف - صدّيق : تصديق كنندهء تمام اوامر الهى و پيامبران او ، همانگونه كه در سورهء حديد مىفرمايد :
وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ . . .
« 2 »
آنان كه به خدا و پيامبرانش ايمان آوردهاند ، آنها صدّيقان هستند .
چنين چيزى امكان ندارد مگر زمانى كه قول و فعل انسان در پذيرش امر خدا و ترك هواى نفس يكى باشد . بنابراين صديقان پس از انبياء قرار دارند و هر نبى صديق است ، اما برخى صديقان از انبياء نمىباشند .
ب - عليّا :
هامش
( 1 ) - مريم / 56 و 57 .
( 2 ) - حديد / 19 .