سرشته است .
چهارم - آموزش انسان و جن به واسطه پيامبران
انسان و جن مصداق سخن خداى متعال در آيات :
خَلَقَ فَسَوَّى وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى
از سوره اعلى هستند .
نخست - انسان : پروردگار عالميان انسان را آفريد ، و براى او نظام زندگى تعيين فرمود ، و در ذات او ، هم هواى نفس را قرار داد كه به خواسته دل مىرود ، و هم عقل مميّز بخشيد تا سود و زيان خود را با آن تشخيص دهد ، و او را براى پذيرش هدايت از دو راه آماده كرد :
1 - از راه سخن گفتن با زبان ، چه ، سخن گفتن و تفاهم با ديگران را خداوند به انسان الهام فرموده است :
خَلَقَ الْإِنْسانَ . عَلَّمَهُ الْبَيانَ
انسان را آفريد ، و او را سخن گفتن آموخت . « 1 »
2 - از راه خواندن و نوشتن و نقل افكار ، از انسانى به انسان ديگر و از نسلى به نسل بعد ، چنان كه فرموده :
اقْرَأْ وَ رَبُّكَ الْأَكْرَمُ * الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ * عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ يَعْلَمْ *
بخوان كه پروردگارت بزرگوارتر است ، همان كسى كه به وسيله قلم آموزش داد ، و به انسان آنچه را نمىدانست آموخت . « 2 »
خداى سبحان پس از آن ، نظام زندگى و قانون زيستن را متناسب با فطرت انسانى انسان براى او تعيين كرد . چنان كه فرموده :
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها .
روى خود را متوجه آيين ناب و استوار پروردگار كن ! فطرت خداوندى كه
هامش
( 1 ) - رحمن / 3 و 4 .
( 2 ) - علق / 3 و 4 .