يك از آن دو ، به تنهائى نيز ، « مائده » گويند .
معناى « ربّ » در لغت عرب نيز اين گونه است ، گاهى به معناى مالك و گاهى به معناى مربّى است ، و در اصطلاح اسلامى نيز ، گاهى به معناى مالك تربيتكننده ، و گاهى در بخشى از معناى آن ، يعنى : بانى و قانونگذار نظام زندگى استعمال شده است ، مانند سخن خداى متعال كه فرموده :
اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ .
[ يهود و نصارى ] دانشمندان و راهبان خود را قانونگذرانى در برابر خدا قرار دادند . « 1 »
هامش
( 1 ) - توبه / 31 .