بگو : آيا اين [ جهنم ] بهتر است يا بهشت جاويدانى كه به پرهيزگاران وعده داده شده ؟ . . . هر چه بخواهند در آنجا براى آنان فراهم است ، جاودانه در آن خواهند زيست . « 1 »
ب -
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ .
آنان كه ايمان آوردند ، و كارهاى شايسته انجام دادند ، آنان اهل بهشتاند ، و در آن جاودان خواهند بود .
پس ، جنت در قرآن كريم ، به هر دو معناى مذكور ، به كار رفته است .
امّا جنت و باغى كه خداوند آدم عليه السّلام را در آن جاى داد - و سپس او را ، بعد از خوردن از درخت ممنوعه ، از آنجا فرود آورد - از باغهاى دنيا بوده است . ما پس از اين ، در مبحث بهشت آدم عليه السّلام در كجا بوده ؟ از آن ياد مىكنيم .
13 - تضحى : ضحى الرّجل ، يعنى : حرارت خورشيد بر او آسيب رساند .
وَ لا تَضْحى
، يعنى : حرارت خورشيد و گرماى سوزان را احساس نمىكنى .
14 - غوى : از جمله معانى غوى ، تباه كردن زندگى است ، و مراد آيه همين است ، يعنى آدم عليه السّلام با خوردن از درخت ممنوعه ، زندگى در رفاه خود را تباه كرد .
15 - طفقا : شروع كردند به كار . . .
16 - يخصفان : خصف به معناى چسباندن و قرار دادن است . يعنى شروع كردند به چسباندن و قرار دادن برگها بر اندام خود .
17 - ضنكا : ضنك يعنى زندگى سخت و دشوار و در تنگنا قرار گرفتن .
18 - وورى : پوشيده و پنهان شده .
19 - دلّاهما : آن دو را همانگونه كه مىخواست فريب داد ، و از راه به چاه انداخت ، يعنى از بهشت بيرون كرد .
20 - لأحتنكنّ : دهانه و لگام مىزنم ، يعنى همه اولاد آدم را با افسار وسوسه و زينت
هامش
( 1 ) - فرقان / 15 و 16 .