عَدُوًّا لَكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ
تغابن آيهء 14 و غير اينها از آيات كه اين دو چيز مال و بنون باعث كبر و نخوت و عجب و علاقه به دنيا و سلب توفيق و غفلت از خدا و دين و آخرت بلكه باعث زوال ايمان و قساوت قلب و طغيان و عيبهاى ديگر ميگردد ، دين به دنيا فروختن است و انكار انبياء و آيات الهى مىشود چنانچه ميفرمايد :
[ سوره القلم ( 68 ) : آيه 15 ]
إِذا تُتْلى عَلَيْهِ آياتُنا قالَ أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ ( 15 )
كه يكى ديگر از صفات حلاف مهين است كه چون بر او تلاوت شود آيات الهى ميگويد : اينها كلمات و گفتار پوچ اولين است كه منكر تمام انبياء مىشود و تمام اديان ، منافق تا مادامى كه اظهار اسلام نكرده بود معتقد بيك عقيدهاى بود يا مشرك بود يا يهودى يا نصرانى يا مجوسى ولى پس از اظهار اسلام دست از عقائد باطله برداشت و معتقد باسلام هم نشد بجميع انبياء كافر و بجميع مذاهب منكر لذا ميفرمايد :
إِذا تُتْلى عَلَيْهِ آياتُنا
آيات الهى يك قسمت مهم شرح حال انبياء سلف و امم ماضيه است از آدم نوح هود صالح ابراهيم لوط شعيب موسى عيسى داود سليمان و غير اينها و قوم اينها ، يك قسمت راجع بقيامت و بعث و بهشت و جهنم و مثوبات بهشت و عقوبات جهنم ، يك قسمت مهم راجع بتوحيد و افعال الهى و نعم و تفضلات او و به بليات و ابتلائات و عقوبات دنيوى ، يك قسمت راجع به احكام واجبات محرمات معاملات مواعظ نصايح مواريث مناكح و امثال اينها كه قرآن مجيد مشتمل بر تمام اينها است هر يك از اين آيات قرآنى كه آيات الهى است بر او تلاوت شود
قالَ أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ
اينها همانهايى است كه پيشينيان هم ميگفتند و مينوشتند مثل توراة موسى زبور داود انجيل عيسى براى سر گرم كردن مردم مثل قصه رستم و حسين كرد و الف ليلة ، و ليلى مجنون كه هيچ اصل ندارد فقط مشغوليات است نه خدا كسى را فرستاده و نه دستورى داده تمام اينها كذاب مفترى معجزات آنها سحر كه به هيچيك آنها معتقد نيستيم .
[ سوره القلم ( 68 ) : آيه 16 ]
سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ ( 16 )
زود باشد كه اين حلاف مهين كه منافق و داراى اين صفات مذكوره بود