و اعمال زشت داشتيد از حق كراهت داشتيد و اعراض كرديد و نپذيرفتيد .
[ سوره الزخرف ( 43 ) : آيات 79 تا 80 ]
أَمْ أَبْرَمُوا أَمْراً فَإِنَّا مُبْرِمُونَ ( 79 ) أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَ نَجْواهُمْ بَلى وَ رُسُلُنا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ ( 80 )
آيا محكم مىكنند امر خود را پس محققا ما هم محكم مىكنيم آيا گمان مىكنند كه ما نمىشنويم سرّ و نجواى آنها را بلى ملائكه كتبه رسل ما نزد آنها مىنويسند تمام آنچه مىگويند و ميكنند .
اخبار بسيارى داريم كه اين دو آيهء شريفه در مورد امير المؤمنين ( ع ) نازل شده چون پيغمبر اكرم در چندين مورد ولايت و امارت و خلافت و امامت و وصايت على عليه السلام را بيان فرموده يكى روزى كه امر فرموده كه بروند و سلام كنند به على ( ع ) به لقب امير المؤمنين و يكى در غدير خم كه فرمود
« من كنت مولاه فهذا على مولاه »
و يكى روزى كه فرمود
« أ تدرون من وليكم قالوا اللَّه و رسوله اعلم قال صالح المؤمنين و اشار الى على ( ع ) بيده و قال هذا وليكم بعدى »
منافقين در مكه و در طريق از مكه به مدينه مجتمع شدند و معاهده كردند و قسم ياد كردند كه اين امر را نگذارند انجام پذيرد و با يك ديگر سرا نجوى مىكردند و مكرها و حيلهها به كار زدند لكن مكرر تذكر دادهايم كه اخبارى كه از ائمه عليهم السلام در تفسير آيات وارد شده اغلب بيان مصداق اتم مىكند منافى با عموم آيات نيست لذا مىگوئيم .
أَمْ أَبْرَمُوا أَمْراً
مكرها و حيلهها كه كفار و مشركين و منافقين و معاندين و ضالين و مضلين و من يحذوا حذوهم در مورد انبياء و ائمه و مؤمنين در هر عصر و زمانى كه به كار مىزنند بالاخص در مورد خلافت و محكم كارى مىكنند خداوند مىفرمايد .
فَإِنَّا مُبْرِمُونَ
پس از ابرام آنها ما هم محكم كارى خود را مىكنيم و چنان آنها را مىگيريم به عذاب سخت چه در دنيا و چه در آخرت چنانچه در جاى ديگر مىفرمايد
وَ مَكَرُوا مَكْراً وَ مَكَرْنا مَكْراً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ
- نمل آيهء 51 - و مىفرمايد
وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ
- آل عمران آيهء 47 .
أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَ نَجْواهُمْ
همين نحوى كه از مؤمنين پنهان