نَسُوا يَوْمَ الْحِسابِ
- ص 25 - و اما مؤمن كه اعمال صالحهء چندان نداشته و آلوده به معاصى شده و لو عاقبت براى ايمانش نجات پيدا كند لكن اگر خطرات سيئات موجب زوال ايمانش نشود .
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
كلام در اين جمله در چند مقام واقع مىشود :
مقام اول - در اينكه در بسيارى از آيات در حق انبياء تصريح دارد كه ميگفتند ما از شما اجر نميخواهيم اجر ما با خدا است بعلاوه گفتيم كه تبليغ بر انبياء واجب است و اجرت بر واجبات حرام است چرا در اين آيت اجرت قرار داده مودت ذوى القربى را .
جواب : اين معنى اينست : مودت ذوى القربى دخيل در ايمان است و معنى اين است كه توقع از شما ايمان شماست و مودت ، ذوى القربى محقق ايمانست لذا ميفرمايد
قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ
- سبأ آيهء 46 - .
مقام دوّم : در مراد از ذوى القربى مفسرين عامه تأويلاتى دارند بعضى گفتند مراد ذى القربى شخصيت است يعنى هر كس نسبت بارحام و خويشاوندان خود مودت داشته باشد بعضى گفتند مراد قريش هستند بعضى گفتند مراد اولاد عبد المطلب هستند لكن بضرورت دين اسلام و نص اخبار متواتره مراد اهل بيت پيغمبر ( ص ) على و فاطمه و حسن و حسين ( ع ) و در بسيارى از اخبار ائمهء اطهار صلوات اللَّه عليهم اجمعين هستند .
مقام سوّم : مسئلهء مودت و محبت غير از مسئلهء وصايت و خلافت و امامت است ، مودت و محبت از ضروريات دين اسلام است و مخالف