دعائى كه از اهل عذاب مستجاب مىشود همين است كه بعدد اتباع عذاب رؤساء و اكابر زياد مىشود بلكه همين اتباع هم چون اتباعى داشتند كه هر دسته يك دستهء ديگر را اضلال كرده و بالاخص علماء آنها عذاب آنها هم مضاعف مىشود چنانچه خداوند ميفرمايد :
قالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَ لكِنْ لا تَعْلَمُونَ
- اعراف آيهء 36 -
[ سوره ص ( 38 ) : آيات 62 تا 63 ]
وَ قالُوا ما لَنا لا نَرى رِجالاً كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ ( 62 ) أَتَّخَذْناهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصارُ ( 63 )
و ميگويند اين مخالفين كه در عذاب جهنم مىسوزند چه شده كه ما نمىبينيم كسانى را كه ما آنها را از اشرار مىشمرديم گرفته بوديم آنها را سخريه مىكرديم نيستند در جهنم يا چشم ما آنها را نمىبيند .
اخبار بسيارى داريم از كلينى در كافى و شيخ مفيد در اختصاص و شيخ طوسى در امالى و از عياشى از جابر جعفى و از محمد بن الحسن الصفار و از على بن ابراهيم و غير اينها از اكابر علماء تمام مسندا از ائمهء اطهار كه جماعتى از اكابر اصحاب ائمه خدمت آنها شكايت ميكردند كه اين عامه مخالفين ما را شريرترين ناس ميدانند حتى از مشركين و كفّار و ما را رافضى ميگويند ائمهء اطهار براى آنها قسم ياد ميكردند و در بعض اخبار غضبناك ميشدند و مىفرمودند قسم به خداوند كه ده نفر از شما شيعيان در جهنم نميرويد و كم ميكردند تا يك نفر از شما در جهنم وارد نمىشويد ما گنهكاران شما را شفاعت ميكنيم و بهشت مىبريم شما در بهشت متنعم هستيد آنها در جهنم پى شما ميگردند سپس ، تمسك به اين آيات ميفرمودند . و اين اخبار چون مفصل است از نقلش خوددارى كرديم و اغلب اينها متقارب المضمون است و خلاصهء آن را تذكر داديم .