رياست و نسبت بساير ائمه طاهرين ، خداوند كه عالم السر و الخفيات است از قلوب آنها مطلع .
لا تَخْفى مِنْكُمْ خافِيَةٌ
( الحاقه آيه 18 )
يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُورُ
( مؤمن آيه 20 ) .
وَ رَبُّكَ يَعْلَمُ ما تُكِنُّ صُدُورُهُمْ
كنّ بمعنى ستر و صان چنانچه ميفرمايد
كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ
( و الصافات آيه 49 ) و ميفرمايد
فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ
( واقعه آيه 78 ) يعنى مصون و مستور .
ما يُعْلِنُونَ
اين صفات خبيثه كه در قلوب قاسيه هست هر چه بخواهند مستور كنند بالاخره آثار آن در ظاهر بروز مىكند چنانچه مشاهده گرديد كه منافقين پس از رحلت حضرت رسالت چه نحوه نفاق خود را آشكار كردند بگذاريم و بگذريم .
[ سوره القصص ( 28 ) : آيه 70 ]
وَ هُوَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولى وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 70 )
و آن پروردگار اللَّه كه نيست الهى مگر او و اختصاص به او دارد حمد ، هم در اين عالم دنيا و هم در آخرت و اختصاص به او دارد حكم بين عباد و بسوى او برميگرديد .
اين آيه شريفه مشتمل بر چند جمله است :
جمله اولى : در مقام توحيد است كه مفاد
( وَ هُوَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ )
است كلمه توحيد و گفتيم اين كلمه سه دلالت دارد مطابقى ، التزامى و اقتضايى اما مطابقى توحيد عبادتيست كه الوهيت و استحقاق عبوديت مختص بذات اقدس او است و در حديث سلسلة الذهب دارد
« كلمة لا إله الا اللَّه حصنى و من قالها دخل فى حصنى و من دخل حصنى امن من عذابى »
در مقابل مشركين عبدهء اصنام و شمس و قمر و كواكب و آتش و گاو و گوساله و درخت و جن و ملك و انس و غير اينها و اما التزامى ساير مراتب توحيد ، توحيد ذاتى ، صفاتى ، افعالى ، نظرى زيرا اگر در ذات يا صفات يا افعال يا نظر غير او بود او هم سزاوار عبوديت بود و اما اقتضايى پس از مراتب توحيد مقتضيست ارسال رسل و جعل احكام و انزال كتب و دار جزاء و نصب خليفه و ساير عقايد دينيه و لذا در همان حديث حضرت رضا ميفرمايد :
« بشرطها و انا