و فجره كه اعتنايى بشما ندارند و فرمايشات شما در آنها تأثير ندارد هميشه همين نحو بوده .
رگ رگ است اين آب شيرين و آب شور * در خلايق ميرود تا نفخ صور
باز هنوز اخراج بلد نشدهايد سنگ بر شما نزدهاند و امثال آنچه با انبياء و اوصياء آنها رفتار كردند .
(
فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ )
جوابى نداشتند بدهند فقط با يكديگر ميگفتند كه بايد اينها را از شهرهاى خود با اهلش بيرون نمود .
(
إِلَّا أَنْ قالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِنْ قَرْيَتِكُمْ )
قريه بر شهرهاى معظم اطلاق مىشود چنانچه مكه را ام القرى ناميدند و در قرآن مكه را قريه ناميده
وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ
( محمد ص آيه 13 ) و ميفرمايد
وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ قُرْآناً عَرَبِيًّا لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى وَ مَنْ حَوْلَها
( شورى آيه 7 ) و غير اينها از آيات شريفه و گفتند هفت شهر در تصرف قوم لوط بود در جواب دعوت لوط جوابى ندارند .
(
إِلَّا أَنْ قالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِنْ قَرْيَتِكُمْ )
از اين هفت شهر و سبب اخراج آنها اينست كه (
إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ )
كه عمل ما را خوش ندارند و مزاحم ما هم هستند .
[ سوره النمل ( 27 ) : آيه 57 ]
فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ قَدَّرْناها مِنَ الْغابِرِينَ ( 57 )
پس نجات داديم او را و اهل او را مگر زن او را كه تقدير كرديم آن زن را از بازماندگان در بلا و هلاكت .
طريقه نجات او را خداوند در ساير سور بيان فرموده كه ملائكه بر او نازل شدند به صورت زيبا بسيار خوش صورت و او در مزرعه بود و آنها را مخفيانه برد در منزل بعنوان ضيافت كه مبادا قوم نسبت به آنها جسارت و دست درازى كنند ، زن لوط بالاى بام آتش روشن كرد قوم مطلع شدند آمدند به خيال سويى نسبت به آنها چشمهاى آنها كور شد آنها را نديدند ملائكه گفتند ما آمدهايم براى هلاكت قوم شما شبانه اهل خود را برداريد و از اين شهر خارج شويد مگر زن خود را كه او بايد هلاك شود و صبح پس از بيرون رفتن شما اين قوم را هلاك خواهيم كرد چنانچه ميفرمايد
وَ لَقَدْ راوَدُوهُ عَنْ ضَيْفِهِ فَطَمَسْنا أَعْيُنَهُمْ
( قمر آيه 37 ) و ميفرمايد
فَلَمَّا جاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ قالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ قالُوا بَلْ جِئْناكَ بِما كانُوا فِيهِ يَمْتَرُونَ