جواب اولا : مراد از عدم سؤال اجر مال و منافع ماديست و اما امور دينى بخصوص امرى كه ايمان منوط به او است مانعى ندارد مثل اينكه بفرمايد : من توقع مالى از شما ندارم جز اينكه ايمان بياوريد .
و ثانيا : اين مودت ذوى القربى به نفع آنها است چنانچه مىفرمايد :
(
ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ
) اشكال دوم : اين آيات منافيست با آيهء خمس و انفال كه ميفرمايد :
(
وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ
الاية ) انفال آيهء 42 و ميفرمايد :
(
قُلِ الْأَنْفالُ لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ
) انفال آيهء 1 و همچنين قطايع ملوك ، بطون اوديه رؤس جبال و غير اينها .
جواب اولا اين امور داخل در جملهء بعد است (
إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا
) از جمله حقوقيست كه در اموال قرار داده مثل مصارف حج ، زكات ، صله رحم ، صدقات ، عبادات ماليه .
و ثانيا عطف فرمود به اللَّه همين نحوى كه خدا اجر خدايى نمىطلبد رسول هم اجر رسالت نمىطلبد و امورى است كه خداوند براى رسولش مقرر فرموده مثل سهم ذوى القربى چنانچه در خبر است
( الارض كلها للامام )
و دارد براى شيعه حلال فرمودهاند .