[ سوره النور ( 24 ) : آيه 12 ]
لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْراً وَ قالُوا هذا إِفْكٌ مُبِينٌ ( 12 )
چرا شما مؤمنين زمانى كه شنيديد يك همچه نسبت ناروايى بيكى از افراد مؤمنين داده شده شما مردانتان و زنهاى مؤمنات گمان خوب نبرديد و نگفتيد كه اين نسبت افك آشكار است .
(
لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ
) چون اين افك كه مثل عايشه و حفصه و پدرانشان نسبت به ماريه و جريح دادند اين منتشر شد بين المؤمنين و مؤمنات در مجالس و محافل ذكر اين قضيه بود با اينكه بايد قضيه بر عكس باشد زيرا اگر پيغمبر را به رسالت شناخته بودند بايد بدانند كه او خطاء نمىكند و فوق العاده علاقه به ابراهيم داشت و در فوت او انقدر محزون بود كه راضى نشد آفتاب بقبر ابراهيم بتابد و عداوت عايشه و حفصه را با ماريه هم ميدانستند و حسادت آنها را كه اولاد پيدا نكردند و حضرت به آنها توجه نداشت ، چرا نگفتند اين نسبت از راه حسد و دشمنى است .
(
ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْراً
) مراد بانفسهم يعنى به يكديگر از مؤمنين مثل آيهء شريفه .
(
فَإِذا دَخَلْتُمْ بُيُوتاً فَسَلِّمُوا عَلى أَنْفُسِكُمْ
) فرقان آيهء 61 .
يعنى بر يكديگر زيرا مؤمنين كنفس واحده هستند : (
ما خَلْقُكُمْ وَ لا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍ واحِدَةٍ
) لقمان آيه 27 .
در اخبار دارد مؤمنين بايد به يكديگر حسن ظن داشته باشند و لا تظنن باخيك سوءا حتى يأتيك اليقين او تقوم به البينة ) فعل مسلم را بايد حمل بر صحت كرد تا فسادش معلوم شود .
(
وَ قالُوا هذا إِفْكٌ مُبِينٌ
) افتراء و تهمت زدن بمؤمنين از گناهان بسيار بزرگ است .