[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيات 102 تا 103 ]
فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 102 ) وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خالِدُونَ ( 103 )
پس كسى كه ميزانهاى او سنگين باشد پس آنها رستگارانند و كسى كه ميزانهاى او سبك باشد پس آنها كسانى هستند كه زيانكار نفوس خود بودند در جهنم هميشه هستند دائما ، كلام در اين دو آيهء شريفه در چند مقام واقع مىشود .
اول - از ضروريات دين اسلام و جزو عقايد دين است ميزان يوم القيامة كه انكارش كفر است .
دوم - هر كس موازينى دارد كه ميفرمايد :
(
فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ
) هر حسنه يك ميزان دارد مثل نماز زكات صوم و غير اينها .
اگر صحيحا واقع شده ثقيل است ، و اگر تارك يا ضايع شده خفيف است و ثقالت و خفت هر شيئى مناسب با همان شيئى است .
سوم - ثقالت منوط بايمان است چون بدون ايمان هيچ عملى صحيح نيست شرط صحت كل اعمال ايمان است ، و خفت منوط به كفر است زيرا غير كافر و ضال مخلد در جهنم نيست .
چهارم - ايمان ( حسنة لا يضر معها سيّئة و الكفر سيئة لا ينفع معها حسنة ) پنجم - ثقالت درجاتى دارد هر چه ايمانش قوىتر باشد و مقرون باعمال صالحه و آلوده به معاصى نباشد ، ثقالتش بيشتر مىشود ، و همچنين خفت هر چه كفرش شديدتر باشد و مقرون به ظلم و معاصى باشد ، دركاتش بيشتر و موازينش خفيفتر مىشود ، امّا مؤمن مشمول .
(
فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
) است و لو بشفاعت و مغفرت و