[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيه 93 ]
قُلْ رَبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي ما يُوعَدُونَ ( 93 )
بگو : پروردگار من به من بنما آنچه به اين كفار و مشركين وعدهء عذاب داده شده وعدههاى الهى سه قسم است 1 - وعدههاى كه به انبياء و مؤمنين داده شده اين قابل تخلف نيست ، زيرا خلف وعده قبيح است و محال است از خداوند ، بمقتضاى عدل فعل قبيح صادر شود مثل آيهء شريفه .
(
إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ
) مؤمن آيهء 54 .
2 - وعدههاى كه به كفار و اهل معاصى داده كه بنحو اخبار باشد اينهم قابل تخلف نيست ، زيرا تخلفش موجب كذب مىشود و بر او محال است ، زيرا كذب قبيح است .
3 - وعدههايى كه به آنها داده شده به نحو انشاء كه تعبير به وعيد ميكنيم اين هم دو قسم است اگر محل قابليت و لياقت داشته باشد ممكن است تخلف به اينكه خداوند عفو فرمايد ، و بيامرزد و گذشت كند ، و اما اگر قابل عفو نباشد البته متوجه مىشود ، زيرا عفو و مغفرت شرطش ايمان است كه با ايمان از دنيا برود و گفتيم عمده خطر معاصى دو چيز است يكى آنكه باعث شود كه بىايمان از دنيا رود و ديگر آنكه خداوند عفو نفرمايد و مؤاخذه كند مؤمن بايد بين خوف و رجا باشد و نظر به اينكه حضرت رسالت در حق كفار و مشركين نفرين نميكرد بلكه دعاء ميكرد و ميگفت :
( اللهم اهد قومى فانهم لا يعلمون )
خداوند ميفرمايد : (
قُلْ رَبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي ما يُوعَدُونَ
) .