(
وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ
) كه در جميع شرايع سابقه بوده و لو خصوصياتش تفاوت داشته .
(
وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ
) : عبادت اصنام و آلههء مشركين نمىكردند فقط اختصاص به ذات اقدس ربوبى داشت .
[ سوره الأنبياء ( 21 ) : آيه 74 ]
وَ لُوطاً آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ ( 74 )
و لوط را داديم او را حكم و علم ، و نجات داديم او را از شهرستانى كه بود عمل مىشد اعمال خبيثه ، محققا آنها بودند از اقوام بسيار بد فاسق و فاجر بودند .
(
وَ لُوطاً
) يكى از انبياء بود و بر شريعت ابراهيم بود پس از شريعت نوح ، و معصوم بود بر طبق عقيدهء شيعه بخلاف يهود و نصارى و مخالفين كه همه نوع نسبتى به انبياء مىدهند در همين تورات رايج بين يهود دارد كه : پس از هلاك قوم لوط دخترهاى لوط به يكديگر گفتند كه : ما احتياج به مرد داريم و مردى جز پدر ما باقى نمانده شراب دادند به لوط و نزد آن رفتند و با او زنا نمودند و از نسل آنها هفتاد پيغمبر بوجود آمد ، و نسبتهاى ديگر .
(
آتَيْناهُ حُكْماً
) : مقام نبوت و رسالت است چنانچه در حق يحيى مىفرمايد :
« وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا »
.
(
وَ عِلْماً
) كه يكى از شرائط نبوت و رسالت اين است كه عالم به جميع ما يحتاج اليه الامة باشد در امر دين و دنيا .
(
وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ
) كه خطاب شد به حضرت لوط كه شبانه با اهلش از ميان قوم بيرون رود چنانچه مىفرمايد :
« قالُوا يا لُوطُ