كه هر مؤمنى پس از نجات حق هفتاد نفر را دارد كه شفاعت كند ، و شفاعت عامه مخصوص به حضرت رسالت و صديقهء طاهره و ائمه اطهار عليهم السّلام است كه حدى بر آن ها قرار نداده هر كس را بخواهند شفاعت مىكنند ، و آنها غير مؤمنين و دوستان خود را شفاعت نميكنند ، و شفاعت خاصّه شفاعت ساير شفعاء است كسانى كه به آنها خدمت كردند و منتسب شدند . قرآن كسانى كه تلاوت كردند و به دستورات آن عمل كردند ، ايام مثل شهر رمضان ليالى متبركه هر كه را كه در آنها عبادت كردند و به وظايف آن عمل كردند ، اطفال مؤمنين پدر و مادر خود را ، مؤمنين عيال و فرزندان و كسانى كه به آنها احسان كردند ، علماء كسانى كه احترام آنها را نگاه داشتند و به آنها خدمت كردند و به دستور آنها عمل كردند .
و از امور مهمه اين است كه جميع اين شفعاء حق مخاصمه هم دارند كسانى را كه به آنها ظلم كردند و مخالفت كردند و حق آنها را مراعات نكردند .
ويل لمن كان شفعائه خصمائه .
[ سوره مريم ( 19 ) : آيه 88 ]
وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً ( 88 )
و گفتند خداوند رحمان اخذ ولد كرده ، اين جمله شامل تمام مشركين و يهود و نصارى و غير اينها مىشود ، زيرا مشركين ملائكه را دختران خدا گفتند ، يهود آدم را ابن اللَّه گفتند . نصارى عيسى را ابن اللَّه دانستند . بنى اسرائيل و اهل كتاب گفتند ما پسران خدا و دوستان او هستيم و به تمام اينها در قرآن مجيد بيان شده .
أَ فَأَصْفاكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِينَ وَ اتَّخَذَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إِناثاً
اسرى آيهء 42 -
فَاسْتَفْتِهِمْ أَ لِرَبِّكَ الْبَناتُ وَ لَهُمُ الْبَنُونَ أَمْ خَلَقْنَا الْمَلائِكَةَ إِناثاً وَ هُمْ شاهِدُونَ
صافات آيهء 149 و غير اينها از آيات ، و اما اهل كتاب .
وَ قالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ وَ قالَتِ النَّصارى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ
توبه آيهء 30
وَ قالَتِ الْيَهُودُ وَ النَّصارى نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ
مائده آيه 21 چون در اين تورية رايج آدم را