ديگريست ، عقيده مشركين اين بود كه عبادت اصنام و اوثان بر حسب دستور و امر الهى بوده ، چنانچه در جاى ديگر ميفرمايد : از قول آنها
وَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً قالُوا وَجَدْنا عَلَيْها آباءَنا وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها
اعراف آيه 28 و نيز ميفرمايد :
وَ يَقُولُونَ هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّهِ
يونس آيه 18 و الحاصل اينكه مشركين بتهاى خود را از مقربان درگاه خداوند ميدانند و بامر الهى عبادت آنها را ميكنند و اين عقيده از پدران خود يدا بيد و جيلا بعد جيل اتخاذ كردند ، چنانچه دارد ابتداء رواج شرك شيطان آمد و به آنها گفت اين انبياء شما كه از دار دنيا رفتند مقرب درگاه الهى بودند ، چنانچه ملائكه هم مقرّب هستند و مجسمههايى به صورت انبياء و ملائكه درست كردند و به آنها سجده كردند عبادت آنها را ميكردند و اين دستگاه روز بروز رواج و زيادتى پيدا كرد ، لذا در اينجا ميفرمايد :
وَ قالَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا
مشركين زمان رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم
لَوْ شاءَ اللَّهُ
اگر خدا امر نكرده بود بعبادت اين اصنام و نهى فرموده بود و نميخواست ما عبادت آنها بكنيم
ما عَبَدْنا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ
ما عبادت نميكرديم غير او را اينكه عبادت ميكنيم خواسته الهى و بامر او است
نَحْنُ وَ لا آباؤُنا
نه ما عبادت آنها را ميكرديم و نه پدران ما تمام بامر او و خواست او است و همچنين حيواناتى كه ما حرام يا حلال ميدانيم كه ميفرمايد :
ما جَعَلَ اللَّهُ مِنْ بَحِيرَةٍ وَ لا سائِبَةٍ وَ لا وَصِيلَةٍ وَ لا حامٍ وَ لكِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ
مائده آيه 102 و در بسيارى از آيات سوره انعام اشاره دارد مثل جمله
وَ أَنْعامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُها
و مثل
وَ قالُوا ما فِي بُطُونِ هذِهِ الْأَنْعامِ خالِصَةٌ لِذُكُورِنا وَ مُحَرَّمٌ عَلى أَزْواجِنا
أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحامُ الْأُنْثَيَيْنِ
آيه 140 الى 145 شرحش گذشت
وَ لا حَرَّمْنا مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ
تمام بدستور و امر او است
كَذلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
از همين نوع افتراءات
فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ
فقط حجة بايد تمام شود و راه عذر بايد بسته شود بابلاغ آشكارا
لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ
انفال آيه 44 .