اسلام را قبول ميكنيد .
فَإِلَّمْ يَسْتَجِيبُوا لَكُمْ
استجابت قبول اجابت است و قبول فرع توانايى است و كسى كه قدرت بر اجابت ندارد نميتواند قبول كند مثل اينكه اگر شما مريضى كه قدرت بر حركت ندارد دعوت كنى براى قله كوهى نميتواند قبول كند و اجابت كند .
فَاعْلَمُوا
علم يقينى كه هيچگونه ريب و شكى در او راه ندارد
أَنَّما أُنْزِلَ بِعِلْمِ اللَّهِ
تعبير بعلم اللَّه اشاره باينست كه جزو مفتريات نيست از روى علم و حكمت و مصلحت نازل شده علاوه از آنكه معجزه است و غير خدا قادر بر آن نيست داراى جميع مصالح فردى و اجتماعيست و خالى از هر گونه نقص و عيب است
وَ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
زيرا اگر قادر متعالى و الهى غير او بود آن هم ميتوانست مثل آن را بياورد
فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
پس با اين دليل روشن و برهان محكم و حجت قاطعه ايمان ميآوريد و تسليم ميشويد يا آنكه باز از روى عصبيت و عناد و تقليد آباء زير بار نميرويد يعنى بايد اسلام بياوريد .
[ سوره هود ( 11 ) : آيه 15 ]
مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ ( 15 )
كسى كه بوده باشد غرض و منظورش زندگانى دنيا و زينتهاى دنيوى ما بنحو اتمّ جزاء اعمال آنها را در دنيا به آنها عطا ميكنيم يعنى دنيا رو به آنها مىكند و براى آنها در دنيا چيزى از زخارف او ناقص نميماند .
اين آيه شريفه از مشكلات آيات است و مفسرين اختلاف كردند بعضى گفتند مراد مشركين هستند كه از آنها اعمال حسنه صادر شده ، بعضى گفتند منافقين هستند