چرا در حق ما حكم فرمودى خطاب ميرسد ليس من يعلم كمن لا يعلم و شاهد بر اين دعوى آيه شريفه است
قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ
سبأ آيه 47 . لذا ميفرمايد
وَ ما تَسْئَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ
تو سؤال نميكنى بطريق نفى فرمود نه بطريق نهى اشاره به اينكه از لطف و عنايتى كه بامّت دارى از آنها توقعى ندارى بلكه آنها را از فقر بغناء آوردى ، از ذلّت بعزّت رسانيدى ، از فرقت بوصال كشانيدى ، از ضلالت بهدايت رسانيدى ، از عداوت بوداد بردى ، از كفر و شرك و ضلالت و جهالت بشاه راه ايمان و هدايت و معرفت تبديل فرمودى و از آنها مزدى طلب ننمودى .
ان هو اين عمل تو از تبليغ و وعظ و بيان احكام و بشارت و انذار نيست الّا ذكر كه از غفلت بيرون آيند خدا را فراموش نكنند بسعادت و رستگارى نائل شوند وظيفه شناس شوند بفكر عالم آخرت افتند متذكر اهوال قيامت باشند نجات از مهالك دنيوى و اخروى پيدا كنند دست از باطل بشويند و راه حق را بگيرند و مشمول تفضلات الهى شوند .
للعالمين در اول سوره حمد در جمله
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
بيان عوالم را نموديم : عالم عقول ، عالم نفوس ، عالم ارواح ، عالم علوى ، عالم سفلى از مجردات و ماديات از سماوات و ارض از جمادات و نباتات و حيوانات و جنّ و انس و ملك از ذوى العقول و غير آنها .
و از اين جمله استفاده مىشود كه رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بر ما سوى اللَّه سرتاسر ممكنات مبعوث و تمام بايد تحت اطاعت او باشند و مكرر گفتيم كه آيات بسيارى در قرآن بالصراحه دلالت دارد كه جمادات و نباتات و حيوانات هم شعور و ادراك و تكليف دارند كه ذكر آنها موجب تطويل مىشود .