[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 28 ]
وَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً قالُوا وَجَدْنا عَلَيْها آباءَنا وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها قُلْ إِنَّ اللَّهَ لا يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ ( 28 )
و زمانى كه مرتكب شدند عمل زشتى را گفتند يافتيم پدران خود را بر اين كار و خداوند امر فرموده ما را به اين عمل بگو محققا خدا امر نميكند بزشتى آيا مىگوييد بر خدا چيزى را كه نميدانيد .
وَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً
بسيارى از مفسرين گفتند تعريض بر مشركين است در طواف حج عريان و برهنه ميشدند مثل زمانى كه از مادر متولد شده بودند زن و مرد بدعوى اينكه با اين لباسهايى كه معصيت كردهايم نبايد طواف كنيم لكن اين تفسير به نظر بسيار بعيد ميآيد و همچه عملى معلوم نيست از آنها سر زده باشد با آن غيرت عربى ، بلى از بعض ابناء عصر حاضر بالاخص مسلك بهايى استبعاد ندارد ، و در اخبار مرويه از كافى و عيّاشى و غير اينها تفسير شده فاحشه به كسى كه بر خلاف حق دعوى امارة و ولايت كند ، و بعضى تفسير بزنا كردهاند .
و لكن تحقيق كلام اينست كه فاحشه مطلق اعمال زشت و قبيح است كه قبح عقلى دارد و ارباب مذاهب باطله باسم دين مرتكب ميشدند مثل عبادت اصنام كه گفتند
ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى
زمر آيه 4 ، يا مثل
ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكاءً وَ تَصْدِيَةً
انفال آيه 35 ، يا شرب خمر كه گفتند در مذهب موسى و عيسى و انبياء سلف مباح بوده ، يا ازدواج با محارم كه در مسلك بهاء رواج دارد ، يا كشف حجاب كه گفتند در شريعت اسلام جايز است يا بدعتهايى كه در دين زياد كردند يا مدعى مقامى مثل خلافت و امامت و ولايت و امارة و ركن رابع و قطب شدند و غير اينها .
قالُوا وَجَدْنا عَلَيْها آباءَنا
جواب از سؤال مقدر است يعنى از آنها سؤال ميكنند كه چرا اين فاحشه را مرتكب ميشويد ميگويند پدران ما مرتكب ميشدند ما هم