[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 145 ]
قُلْ لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلى طاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 145 )
بفرما اى رسول محترم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به اين مشركين كه بعض اقسام را حرام ميدانند كه قبلا ذكر شد كه من نمىيابم در آنچه كه از جانب حق به من وحى شده بر خورنده كه بخواهد خوراك كند محرمى را مگر ميته باشد يا خون ريخته شده يا گوشت خنزير پس محققا او رجس و نجس است يا حيوانى كه ذكر اسم غير خدا بر او شده كه فسق است پس اگر مضطر شد به خوردن اين محرمات در صورتى كه از روى معصيت نباشد و تعدى هم نكرده باشد پس محققا پروردگار تو آمرزنده مهربان است در اين آيه جاى چند سؤال است يكى آنكه حيوانات حرام گوشت در شريعت مطهره بسيار هستند از سباع و طيور و وحوش وجه اختصاص بلحم خنزير چيست جواب - چون ساير حيوانات محرم الاكل معمول نيست نزد احدى اكل آنها بواسطه استقذار طبع و اشمئزاز نفس از اكل آنها بخلاف لحم خنزير كه معمول نصارى و نصارى صفتها بسيار است و الذّ از تمام لحوم ميدانند و بخصوص در اين عصر حاضر كه قيمت آن بمراتب از ساير لحوم اغلى است و چه اندازه در ممالك اسلامى مورد اهميت است تقليد از اروپا لذا تخصيص بذكر داده با تصريح به اينكه از ساير حيوانات محرم الاكل اشد است چون نجس العين است مثل كلب .
سؤال دوم - اشياء نجسه و متنجسه تماما حرام است اكل آن وجه اختصاص بدم مسفوح چيست .
جواب - اولا آيه در مقام بيان محرمات ذاتيه است اشياء متنجسه حرمت آنها بالعرض است چنانچه خوردن مال يتيم يا بعنوان غصب يا بواسطه ضرر مثل سمّ و نحوه بالعرض حرام است .
و ثانيا ذكر دم مسفوح براى اخراج دم متخلف است كه پاك است و در