چون ممكن بالذات چيزى ندارد خداوند به او افاضه فرمود پس علمه ما لم يكن يعلم صادق است ، و ثانيا هر چه علم به او افاضه شود محدود است چون ممكن است و نفس علم غير متناهيست و نسبت محدود به غير متناهى اگر بگوئيم نسبت قطره است به دريا غلط گفتهايم زيرا دريا هم محدود است و مقام مقدس نبوى بمقام عقل مستفاد رسيد و اتصال پيدا كرد بعلم مبدء اعلى و دائما به او افاضه مىشود و سابقا اين موضوع را تشريح كردهايم .
وَ كانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيماً
چيزى را كه خداوند بعظمت ياد كند از عهده بشر خارج است كه بتواند درك كند چنانچه ميفرمايد
إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ
قلم آيه 4 ، جميع اخلاق حميده آن هم درجه اعلى كه نميتوان ادراك نمود .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 114 ]
لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلاَّ مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً ( 114 )
خيرى نيست در بسيارى از اسرارى كه بين دو نفر يا زيادتر گفته مىشود مگر آنكه امر به صدقه باشد يا امر بمعروفى يا در مقام اصلاح بين مسلمين باشد و كسى كه چنين باشد پس به زودى خداوند به او اجر عظيمى مرحمت مىكند در صورتى كه براى خوشنودى حق باشد .
لا خَيْرَ
نفى جنس است كه هيچگونه خيرى بر او نيست
فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ
نجوى باصطلاح تنگ گوشى صحبت كردن است و تعبير بسر ميكنند اسرارى كه بين اثنين يا بيشتر مستور باشد و از سايرين اهل مجلس مخفى باشد و داعى بر اخفاء بواسطه ضرريست كه به آنها متوجه شود يا غيبت آنها و غيبت گويى آنها است يا در مقام اضرار به آنها است يا لا اقل اسباب خيال آنها و ناراحتى آنها مىشود