ضمير ( در جعلناها ) را بعضى گفتند راجع بعقوبت است و بعضى گفتند راجع بحادثه مسخ است و ظاهر اينست كه راجع بقريه است كه در سوره اعراف ذكر شد و مراد قريه ايلة است كه در خبر مروى از حضرت باقر و صادق « ع » تصريح شده .
و مراد از
لِما بَيْنَ يَدَيْها
امتهاى موجوده زمان نزول عذاب و از
ما خَلْفَها
امتهاى بعد از نزول عذاب مىباشد .
و نكال بمعنى عذابى است كه داراى اثر ظاهر يا باقى باشد و ديگرى بواسطه آن تهديد و ترسانيده شود و بمعنى منع نيز اطلاق مىشود و نكل كه بمعنى قيد و لجام است از اينجا است .
وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ
يعنى موجب زيادت بصيرت در معرفت و ايمان براى اهل تقوى قرار داديم كه بر تقوى و پرهيزكارى خود ثابتتر شوند و از اينجا استفاده مىشود كه عذابهاى الهى در دنيا براى تهديد و تخويف اهل معصيت و موعظه و زيادتى ايمان و بصيرت اهل تقوى است .