تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — صفحة 1140

مساهمون:

ص١١٤٠
بيت 1
شد از زخمهء كاسه و زخم كوس * خدنگ اندر آن بيشه ها آبنوس
كومه - [ بضم كاف وفتح ميم ] بمعنى نشيمن - گاه صياد وپاليزبان كه كازه نيز خوانند ( 1 ) . كونده - [ به وزن رونده ] چيزى باشد كه از گياه بافند چون دامى وكاء بدان كشند ( 2 ) . مثالش استاد لبيبى فرمايد : شعر
من بر تو فكنه ظن نيكو * وابليس 2 ترا زره فكنده مانند كسى كه روز باران * بارانى پوشد از كونده
كسينه - [ بكسر كاف و فتح سين ونون ] ريسمانى كه بردوك پيچيده باشند و آن را دكچى نيز گويند و در تحفه پوشه بضم باى فارسى و فتح سين مهمله نيز به اين معنى آمده ( 3 ) . كيله - پيمانه باشد ( 4 ) . مثالش شيخ سعدى گويد : بيت 1
چو در كيلهء جوامانت شكست * زانبار گندم فرو شوى دست
كشفته - [ بضم كاف وشين وفتح تا ] پژمرده وپريشان وپراكنده شده ( 5 ) . مثال معنى اول استاد عبدالواسع جبلى فرمايد : بيت
شكفته بدم چون به نيسان درخت * كشفته شدم چون بآبان گياه
وخلاق المعانى نيز گويد 3 : بيت
ندانم غنچه را بلبل چه گفته است * كه بس خونين دل وچهره كشفته است
مثال معنى دوم نزارى قهستانى گويد : بيت 4
از نافهء نغوله كه هر جادلى دروست * عطار خانه ها همه درهم كشفته اى
و فخرالدين گرگانى نيز گويد :
هامش
1 - كلمه از " ك " است . 2 - " س " : وبليس . 3 - اين جمله و شعر بعد آن از " ك " است . 4 - " س " ندارد .
( 1 ) وازنى وعنف سازند ( برهان ) . ( 2 ) در برهان معنى خربزهء نا رسيده نيز دارد . ( 3 ) = فرموك . فروهه . ( 4 ) مأخود از عربى كيل بمعنى پيمانه است . ( از حاشيهء برهان ) . ( 5 ) اين معنى در برهان نيست اما بمعنى سوخته دارد .
فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — صفحة 1140 | محمد قاسم بن حاجى محمد كاشانى ( سرورى )