موافقين مصرف اكيناشيا براى درمان بيمارىها ، فقط به گزارشهاى تأييدنشدهاى كه از روزگاران كهن مانده بود ، استناد مىكردند . »
ولى به رغم تمام اين مخالفتها گياه اكيناشيا به سبب واقعيت داشتن خواص درمانى قابل ملاحظهاش كه عملا مورد تأييد مردم بود ، از سال 1916 تا 1950 رسما در فارماكوپهء آن زمان به نام
National formulary
وارد گرديد . ولى از سال 1940 به بعد به سبب كشف آنتىبيوتيكهاى سريع الاثر در جهان ، كمكم رو به فراموشى گذارده شد . اين فراموشى تا سال 1970 ادامه داشت ولى پس از 1970 كه آغاز رونق مجدد تحقيقات گياهدرمانى در امريكا مىباشد و مردم از عوارض جانبى شديد اغلب داروهاى شيميايى صناعى به ستوه آمده بودند ، مجددا گياه اكيناشيا در محافل پژوهشى پزشكى مطرح و مورد استقبال محققان و دانشمندان پزشكى قرار گرفت . در حال حاضر كارشناسان گياهدرمانى قرن بيستم امريكا بيش از هواداران سابق اين گياه به آثار شفابخشى اين گياه معتقدند و آن را در موارد بالا بردن توانايى سيستم دفاعى بدن و به عنوان آنتىبيوتيك گياهى در موارد جوشها ، كوركها ، سرماخوردگى ، انفلوانزا ، عفونتهاى مثانه ، ورم لوزهها و ساير بيمارىهاى عفونى توصيه مىكنند و خوردن روزانهء آن را به عنوان تونيك و براى پيشگيرى از عفونتها و افزايش توانايى سيستم دفاعى بدن مؤثر و مفيد مىدانند .
بحثى دربارهء موارد شفابخشى اكيناشيا در قرن حاضر
روان دكتر ماير شاد كه آنقدر به خواص درمانى اكيناشيا معتقد بود ، اى كاش حالا زنده بود و مىديد چقدر گياه محبوبش از نظر شفابخشى در اين دوران مورد توجه قرار گرفته است . البته هنوز ادعاى خاص دكتر ماير در مورد خاصيت ضد سم مار زنگى مورد تجربه قرار نگرفته است ولى تعداد زيادى از دانشمندان و محققان اروپايى بخصوص پژوهشگران آلمانى در سالهاى 1950 تا 1980 تحقيقات و آزمايشهاى علمى دامنهدارى روى اين گياه انجام داده و به اتفاق معتقدند كه گياه اكيناشيا داراى خواص درمانى بسيار قابل ملاحظهاى است .
از نظر مبارزه با عفونت
تحقيقات علمى جديد نشان مىدهد كه اكيناشيا طيف وسيعى از ويروسها ، باكترىها ، قارچها و جانوران تكسلولى بيمارىزا را از بين مىبرد و اين پژوهشها