ابوطيلون
در كتب مختلف با نامهاى « ابوطيلون » ، « خطمى هندى » و « شجرة الملوك » آمده است . به فرانسوى و انگليسى آن را
Abutilon
گويند و به انگليسى
Flowering maple
نيز گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Malvaceae
داراى گونههاى مختلفى است كه تعدادى از آنها در ايران مىرويند . اسامى علمى و مشخصات عمدهترين آنها كه در طب سنتى مستعمل هستند عبارتاند از :
1 .
Abutilon theophrastii Medic .
كه مترادف آن
Abutilon abutilon Rusby
مىباشد .
گياهى است علفى يك ساله پوشيده از كرك نرم . ساقهء آن افراشته ، به بلندى 2 - 1 متر . برگها تخممرغى ، قلبىشكل ، نوكتيز ، دندانهدار كه با دمبرگ نسبتا بلندى به ساقه متصل مىشود . گلهاى آن زرد مايل به قهوهاى . ميوهء آن داراى 15 - 13 قسمت نوكتيز است . اين گياه در مناطق شمال غرب شبهقارهء هند ، در سند ، كشمير و بنگال انتشار دارد . در ايران در دامنههاى البرز ، جويبارهاى كرج ، تجريش و بهطور گستردهاى در نقاط مرطوب گيلان ، بندر گز و در آذربايجان در مزارع اطراف خانيان نزديك تبريز و در لرستان و بروجرد مىرويد .
2 .
. Abutilon avicenna Gaertn .
اين گياه نيز يك ساله و شبيه گونه قبلى است . در برخى از مدارك گياهشناسى نيز اين گياه و گونه
A . theophrastii
را مترادف يكديگر ذكر مىكنند . محل رويش آن در ايران در همان نقاط يادشده است .