گل مينا
در كتب مختلف با نامهاى « مارگريت كوچك » ، « گل مينا » ، « گل بهار » ، « زهره الربيع » و « زهره اللولؤ » آمده است . به فرانسوى
Petite marguerite , P querette
و
P querette de pres
و به انگليسى
Daisy
و
English daisy
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Compositae
تيرهء فرعى
Radiae
نام علمى آن
Bellis perennis L .
مىباشد .
مشخصات
گل مينا گياهى است علفى ، چند ساله ، خيلى كوتاه به بلندى 20 - 5 سانتىمتر .
برگهاى آن پهن ، بيضى كه قسمت قاعدهء برگ باريك شده ، كمى گوشتى و ريشهاى يعنى برگهاى از ناحيهء يقه گياه بهطور چترى بيرون آمدهاند و از وسط برگها ساقهاى بيرون مىآيد كه منتهى به يك نهنج گل يا يك طبق گل مىشود . گلهاى آن از اوايل بهار ظاهر مىشوند و تا پاييز ادامه دارند ، در وسط طبق گلهاى لولهاى زرد و در اطراف آن گلهاى زبانهاى سفيد و گاهى صورتى يا قرمز ديده مىشود . اين گل نيز مانند هميشهبهار هروقت هوا نامساعد و طوفانى است جمع شده و در مواقعى كه هوا خوب باشد ، باز مىشود . اين گياه بيشتر در مراتع و چمنزارها مىرويد و در ارتفاعات تا 2000 متر كوهستان هواى سرد تا 16 - درجهء سانتىگراد را تحمل مىكند . تكثير آن از طريق كاشت بذر آن انجام مىگيرد . به اين طريق كه در تابستان بذر آن در خزانه