تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معارف گياهى ( فارسى ) — صفحة 47

مساهمون:

ص٤٧

آكاسياى عربى

گونه‌هاى مختلف اين درختچه را به‌طور كلى « آكاسياى عربى » مىخوانند . در عربستان ، افريقا و جنوب ايران مىرويد . در جنوب ايران انواع آن داراى نامهاى محلى مختلفى است ، از جمله در بندرعباس « كرت » ، بين بندرعباس و لار « سلم » و در بلوچستان « فولب » و همچنين در ساير نقاط بلوچستان گونه‌هاى مختلف آن را با نامهاى « چگرد » ، « تج » ، « طلع » ، « سيال » ، « ببله » ، « چش » ، « پالوس » ، « پلوزا » و . . . شناخته مىشود . به عربى نام عمومى آنها « ام‌غيلان » يا « مغيلان » است . در كتب طب سنتى با نامهاى « سنط » ، « صنط » ، « خرنوب مصرى » ، « ببله » ، « بابل » و « نب‌نب » نامبرده شده است . درختچه‌هايى هستند كه از آنها « صمغ عربى » گرفته مىشود . به فرانسوى
Gommier , Acacia d'Egypte , Acacia d'Arabie
و
Gommier rouge
و به انگليسى
Egyptian acacia
و
Gum - arabic tree
و
Bablah
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Mimosaceae - Leguminosae
جنس
Acacia
. داراى گونه‌هاى مختلفى است كه از آنها صمغ عربى گرفته مىشود منتهى از نظر خواص دارويى مرغوبيت آنها متفاوت است . انواع نامرغوب و كم‌اثر آن به مصارف صنعتى مىرسد . گونه‌هاى عمدهء آنها به شرح زير است : 1 . گونه
Acacia senegal Willd .
كه مترادفهاى آن
Acacia rupestris Stocks .
و
Acacia verek Guill . et Perr .
و
Acacia trispinosa Stocks .
مىباشد . درختچه‌اى است كه در جنوب شرقى ايران در بلوچستان با نام محلى « خور »
معارف گياهى ( فارسى ) — صفحة 47 | حسين مير حيدر