بليله
به فارسى « بليله » و در كتب طب سنتى « بليلج » و به هندى « باهرا » گفته مىشود . به فرانسوى آن را از انواع
Myrobalan
و به انگليسى
Belleric myrobalan
گويند . ميوهء درختى است كه درخت آن از خانوادهء
Combretaceae
جنس
Terminalia
مىباشد و نام علمى آن
Terminalia bellirica ( Gaertn . ) Roxb .
و مترادفهاى آن
T . belerica Roxb .
و
T . laurinoides Teijsm . Binn .
مىباشد . در مدارك گياهشناسان هندى نام اصلى گياه را
T . belerica Roxb .
ذكر مىكنند .
مشخصات
مشخصات گياه تقريبا همان است كه براى درخت هليله ذكر شد . درختى است بزرگ و برگهاى آن عريضتر از برگ انبه و ميوهء آن كه بليله مىباشد كمى دراز تخممرغى سر آن باريك ، پوست آن زرد غبارى و نازكتر از پوست هليله است .
قسمت مستعمل در طب سنتى پوست و قسمت بيرون از دانه ، بليله است . اين درخت در اغلب جنگلهاى مرطوب هند مىرويد .
تركيبات شيميايى
بليله در حدود 17 درصد مادهء تانن دارد
[ G . I . M . P ]
. و در ميوهء تازهء آن گلوكوز ، تانن و سه جزء گلوكوزيدى مىباشد [ سن و تايال ] . در ميان چوب و پوست درخت و