است .
تركيبات شيميايى
در گياه در حدود 1 درصد كالومبين « 1 » و 6 / 0 درصد پالماتين « 2 » و در ريشهء آن 2 درصد آلكالوئيدهاى پلوزين « 3 » ، 3 درصد سانگولين « 4 » و يك آماروئيد كولومبين « 5 » است .
در گزارش ديگرى سمّى بودن گياه ذكر شده و از آن
B
و
Mufangchin A
و
Menisine
و
Menisidine
جدا شده است .
خواص - كاربرد
در هند از ريشهء گياه زامور براى معالجهء تبهاى نوبهاى و به عنوان مقوى و تونيك استفاده مىشود . در چين و ژاپن ريشهء گونههاى محلى اين گياه را كه نسبتا ضخيم و قهوهاى رنگ است از طول به 4 - 2 قسمت كرده به بازار عرضه مىنمايند . بوى آن مطبوع و طعم آن كمى تلخ است . دارويى است لعابدار و براى قطع تب ، معالجهء استسقا ، و روماتيسم و بيمارىهاى ريوى و همچنين به عنوان مدّر مصرف مىشود . ميوهء آن در موارد پايين افتادن مقعد « 6 » استعمال مىشود .
گونهء ديگرى از گياه زامور به نام علمى
Cocculus villosus DC .
در بلوچستان مىرويد . نام محلى آن در بلوچستان « زامور افابند » است . گياهى است چندساله كه شاخههاى آن پوشيده از كرك ، برگهاى آن تخممرغى و كمى دراز است . گلهاى نر آن خوشهاى كوتاه و گلهاى مادهء آن منفرد و بندرت خوشهاى است .
هامش
( 1 ) .Columbine( 2 ) .Palmatin( 3 ) .Pelosine( 4 ) .Sangoline( 5 ) .Amaroid columbin( 6 ) .Prolapsus recti