فراسيون آبى
در كتب قديم « فراسيون آبى » و « فراسيون اروپايى » و در كتب طب سنتى با نام « فراسيون مائى » نامبرده شده است . به فرانسوى
Lycope
و
Pieds - de - loup
و
Marrubes aquatiques
و به انگليسى
Water horehound
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Labiatae
نام علمى آن
Lycopus europaeus L .
و مترادفهاى آن
Lycopus palustris Burm .
و
Lycopus vulgaris pers .
مىباشد .
مشخصات
فراسيون آبى گياهى است علفى چندساله ، ساقهء آن 4 گوشه ، بلندى بوته گياه در حدود يك متر است . گلهاى آن كوچك سفيد و متعدد كه به صورت گروهى در نقطهاى بين محل اتصال دمبرگ با ساقه در اواسط تابستان ظاهر مىشود . برگهاى آن پهن مواج و برگشته كمى دراز ، بيضى نوكتيز با دندانهاى درشت در كنار برگها به طورى كه شكل برگ را از صورت بيضى خارج مىسازد . گياه يا بهطور كلى معطر نيست يا عطر خيلى كمى دارد .
اين گياه در كنار نهرها ، در باتلاقها و كنار آببندها مىرويد و در محلهايى كه در باتلاق و يا در آب غوطهور است ريشهء آن متورم مىشود .
در مناطق مختلف اروپايى ، آسيا ، شمال افريقا و ايران مىرويد . در ايران در مناطق مختلف البرز در ارتفاعات ارنگه ، كرج و در مناطق شمال ايران در باغهاى بين