سياه توسه
در شمال ايران در لاهيجان « سياه توسه » و « سياه توسكا » ناميده مىشود . در كتب طب سنتى با نام « عوسج اسود » نامبرده مىشود . به فرانسوى آن را نوعى
Nerprun
مىدانند و با اسامى
Bourdaine
،
Bourgene
،
Aune noir
و
Frangule
و به انگليسى
Frangula
و
Black alder tree
و
Black dogwood
و
Alder buckthorn
ناميده مىشود . گياهى است از خانوادهء
Rhamnaceae
نام علمى آن
Rhamnus frangula L .
و مترادفهاى آن
Frangula vulgaris Reich .
و
Frangula alnus Mill .
مىباشد .
مشخصات
سياه توسه درختچهاى است به ارتفاع 4 - 2 متر و بدون خار . برگهاى آن با دمبرگ ، بيضى با قاعدهء كموبيش گرد ، نوكتيز ، موجى و بىكرك به طول 5 - 3 سانتىمتر با 11 - 5 جفت رگبرگ . جوانههاى زمستانى آن معمولا بدون فلس است .
ميوهء آن كروى در ابعاد فندق ابتدا سرخ و سپس آبى تيره و در آخر پس از رسيدن به رنگ سياه درمىآيد . در هر شاخهء درخت ممكن است در عين حال ميوه در هر درجهاى از رسيدگى و گل هر دو ديده شود .
اين درختچه در اروپا ، آسيا ، سيبرى و افريقاى شمالى انتشار دارد و بخصوص در جنگلهاى مرطوب جلگهاى شمال ايران ديده مىشود و در جنگلهاى لاهيجان و نور و