بهار قبل از اينكه كاملا برسند مانند سبزى تازه با غذا مصرف مىكرد . از قديم مردم انگليس رازك را مىشناختند و آن را به عنوان سبزى تلخ براى تحريك اشتها و هاضمه مصرف مىكردند . از سال 1500 ميلادى كارخانههاى آبجوسازى انگليس دريافتند كه رازك داراى خاصيت نگهدارى خوبى است و با استفاده از رازك نوشابهء سنتى انگليس به نام
ale
را به آبجو تلخ مبدل مىكردند . مخالفان مصرف رازك در پارلمان انگليس به اين امر اعتراض كرده و اعلام نمودند كه مخلوط نمودن رازك در نوشابهء سنتى سلامت مردم را به خطر مىاندازد . و هانرى ششم پادشاه وقت انگليس كه به نوشابهء سنتى انگليس
( ale )
خيلى علاقه داشت فرمانى براى ممنوعيت مصرف رازك در انگليس صادر كرد . و رازك همچنان در انگليس غير قانونى باقى بود تا اينكه در سال 1552 پسرش ادوارد ششم اين ممنوعيت را لغو كرد .
رازك طى قرنها به عنوان داروى مسكّن و آرامبخش مصرف مىشده است و مصرف آن به صورت دمكردهء گرم ، خوابآور است . پزشكان قرن هفدهم انگليس رازك را به عنوان مفتح براى باز كردن انسداد مجارى كبد و طحال و تصفيهء خون و براى درمان سيفيليس كه در آن دوران به نام بيمارى فرانسوى معروف بود و همچنين براى تنظيم مقدار ترشحات عادت ماهيانه توصيه مىكردند . در امريكاى شمالى نيز سرخپوستان بومى امريكا از رازك به عنوان مسكّن و كمك به هاضمه استفاده مىكنند . پزشكان قرن نوزدهم به خاصيت آرامبخشى رازك زياد معتقد نبودند ولى آن را براى كمك به هاضمه و براى رفع هيجانات و ناراحتىهاى حاصل از مسموميت مصرف الكل ، مؤثر و مفيد مىدانستند . رازك بين سالهاى 1916 - 1831 به عنوان مسكّن و آرامبخش در فارماكوپه رسمى آمريكا منظور بوده است . و در حال حاضر كارشناسان گياهدرمانى امريكا رازك را براى كمك به هاضمه و به عنوان مسكّن و آرامبخش توصيه مىكنند . رازك داراى دو مادهء شيميايى ضد عفونت به نامهاى هومولون « 1 » و لوپولون « 2 » مىباشد . اين دو ماده باكترىهاى مولد فساد در مواد غذايى را از بين مىبرند .
هامش
( 1 ) .Humulon( 2 ) .Lupulone