بابونهء رومى
در كتب طب سنتى با نامهاى « بابونه » ، « بابونهء رومى » ، « بابونهء حقيقى » ، « بابونج » و « بابونق » و « بابونهء شيرازى » نامبرده شده است . به فرانسوى
Camomille odorante
،
Camomille romaine
،
Anthemis odorante
و
Anthemis noble
و به انگليسى
Roman chamomile
و
Common chamomile
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Compositae
تيرهء فرعى
Radiae
نام علمى آن
Anthemis nobilis L .
و نامهاى مترادف آن
Ormenis nobilis J . Gay .
و
Anthemis aurea DC .
مىباشد .
مشخصات
بابونهء رومى گياهى است پايا و كوتاه . بلندى آن از يك وجب كمتر ، بسيار معطّر و در بعضى ارقام ساقهء آن گسترده روى زمين است . ساقهء آن به رنگ سبز مايل به سفيد ، برگها متناوب بسيار بريدهبريده مانند شبت ولى پوشيده از كرك است . گلهاى آن مجتمع در يك طبق كه بهطور منفرد در انتهاى ساقهء گلدهنده در تابستان ظاهر مىشود . در هر طبق گلهاى سفيد در اطراف دايره و گلهاى زرد در قسمت مدوّر و برجستهء وسط طبق قرار دارند . اين گياه در اروپا و آسيا انتشار دارد . و به علت خواص دارويى معروف آن كاشته مىشود . در ايران بهطور وحشى و خودرو نمىرويد ولى سابقا مرسوم بود در باغچهها بهطور پرورشى كاشته مىشد [ شليمر ] . تكثير آن از طريق كاشت بذر ميسر است ولى اغلب از طريق كاشت قسمتى از بوتهء گياه در بهار با فواصل