آن را به نامهاى
Herbe saint
و
Herbe tous les maux
و
Panacee
( نوشدارو ) و
Herbe la reine
و
Nicotiane
خلاصه با ده‌ها نام اسم‌گذارى نمودند . استفاده از توتون به صورت دود كشيدن كه براى اولين بار كريستف كلمب آن را از طرف سرخ‌پوستان ديده بود كم‌كم و بتدريج در اروپا نيز معمول شد و پس از آن چنان شايع گرديد كه دولتها درصدد وضع عوارضى روى توتون برآمده و منبع درآمدى براى دولت تهيه كردند . كارى كه بتدريج در تمام كشورهاى عالم معمول گرديد و با علم به اينكه دود كردن اين گياه متضمن هزاران ناراحتى ريوى و . . . براى بشر است ، به مصداق طاعت از دست نيايد گنهى بايد كرد چون نتوانستند مردم را از كشيدن دخانيات منع كنند لذا با وضع عوارضى درصدد استفاده از اين علاقه شديد مردم به سيگار در جهت كسب درآمدى براى دولت برآمدند .