درصد گلوتاميك اسيد دارد كه در حالت آزاد براى معالجهء كمبودهاى دماغى اطفال و نوجوانان مفيد است .
از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى گياه پنبه گرم و خشك و دانهء آن گرم و تر است . از نظر خواص معتقدند كه ضماد گياه پنبه سوخته كه به حد خاكستر نرسيده باشد براى تحليل ورم و رفع خارش مقعد و سوختگى آتش و جذب چرك زخمهاى عميق مفيد است .
خوردن مغز تخم پنبه براى نرم كردن سينه و شكم نافع است و براى تسكين سرفه مفيد مىباشد . اشخاص سرد مزاج بهتر است آن را با شكر و دارچين بخورند . مغز تخم پنبه در گرممزاجها مقوى نيروى جنسى است و براى ازدياد اسپرم مؤثر است . مقدار خوراك آن تا 20 گرم است .
خوردن آب برگ تازهء پنبه در حدود 100 گرم كه به تدريج در دفعات با شربت سيب خورده شود ، اسهال اطفال را بند مىآورد و براى نوجوانان نيز اين خاصيت را دارد .
ضماد آب برگ پنبه با روغن گل براى نقرس بسيار مفيد است و ضماد آن با برگ خرفه براى درد مفاصل گرم و سرد نافع است . اگر در دم كردهء برگ تازه مخلوط با كمى ريشهء گياه بنشينند براى اختناق رحم و براى رفع درد آن نافع است و پاشيدن گرد برگ آن خون جراحت و زخم را بند مىآورد . تخم پنبه براى كليه مضّر است و از اين نظر بايد با بنفشه خورده شود .
در هند از تخم پنبه به عنوان نرمكنندهء پوست و مخاط و مليّن و نرمكنندهء سينه و براى افزايش ترشح شير و براى افزايش نيروى جنسى مىخورند و در موارد سردرد براى رفع سردرد مىخورند . و از پوست ساقهء پنبه و ريشهء پنبه به عنوان قاعدهآور و افزايشدهندهء ترشح شير استفاده مىشود . آب برگ پنبه در موارد مارگزيدگى و عقربزدگى به كار مىرود
. [ G . I . M . P ]
اين گياه به علت داشتن ماده سمّى گوسىپول بايد با احتياط و با نظارت پزشك ، در حد مجاز مصرف شود .