گزارش ديگرى آمده است كه گياه خشك دم شير قلبى داراى 35 / 0 درصد انواع آلكالوئيدها بوده به علاوه داراى ساپونين و تانن و مادهء عامل تلخ و كمى ويتامين
A
و
C
مىباشد .
از قسمت آلكالوئيدى آن مادهء استاچيدرين « 1 » به دست مىآيد . مقدار استاچيدرين آلكالوئيد كه از آن به دست مىآيد برحسب اينكه گياه تازه و يا خشك مورد تجزيه قرار گرفته باشد در حدود 015 / 0 تا 055 / 0 درصد مىباشد . علاوه بر موارد فوق سه گلوكوزيد تلخ نيز از آن جدا شده است
[ S . G . I . M . P ]
« 2 » .
خواص - كاربرد
عصارهء الكلى گياه دم شير قلبى به عنوان داروى قلبى با خاصيتى بيشتر از سنبل الطيب مصرف مىشود ( مجلهء طبى ، روسيه - مسكو ، 1943 ) . خوردن گياه ترشح عرق را زياد و خوشبو مىكند محرك و مقوى قلب است و تنطور الكلى يك پنجم آنكه به مقدار 40 - 20 گرم در روز در يك شربت ريخته و خورده شود براى تپش قلب ، ضعف قلب و غش اثر مفيد دارد و از داروهاى قاعدهآور است . براى تهيهء دم كردهء آن از سرشاخه گلدار و برگ آن به مقدار 50 - 40 گرم در يك ليتر آب جوش دم كرده و استفاده مىكنند . مصرف اين گياه بايد با نظارت پزشك متخصص در حد مجاز باشد .
بررسىهايى كه در مراكز تحقيقاتى بينالمللى در مورد كاربرد و مقدار و روش مصرف گياه دم شير قلبى به عمل آمده است . در طب سنتى ايران و هند و يونان قديم از گياه دم شير قلبى براى رفع ناراحتىهاى فيزيكى و احساسى قلب نظير تپش قلب و دپرسيون استفاده مىكردند . در چين قديم شهرت گياه دم شير قلبى مربوط به آثار آن براى عمر دراز بوده است . در اروپا ابتدا در روزگاران كهن از اين گياه به عنوان داروى دامپزشكى و براى درمان بيمارىهاى گاوها استفاده مىشده است . در قرن شانزدهم يكى از كارشناسان معروف گياه درمانى اروپايى به نام
John Gerard
از اين گياه به عنوان دارويى براى بيمارىهاى گاوها استفاده مىكرده و در عين حال از همان زمان اين دانشمند آن را براى رفع نارسايىهاى قلبى انسان نيز تجويز مىنموده است .
هامش
( 1 ) .Stachydrine( 2 ) .Supplement to glossary of Indian medicinal Plants