بيشترين نوع آلكالوئيد آن را تشكيل مىدهد و مقدار آن در پوست كنكيناى زرد از ساير انواع آلكالوئيدها بيشتر است . رنگ خارج آن زرد تيره و مقطع آن زرد است .
بعضى از انواع اين گياه كنكينا را كه رنگ خارج آن زرد تيره مايل به قهوهاى است كنكيناى دارچينى گويند . اين نوع بيشتر به عنوان ضدعفونىكننده يا آنتى سپتيك كاربرد دارد .
3 . پوست گنهگنه قرمز ، اين نوع سرخرنگ است و اگر انگشت بر روى آن بمالند قرمز مىشود و از نظر تركيبات شيميايى مقدار آلكالوئيدهاى سيناكونين و كىنين در آن تقريبا يكسان است و معمولا 2 - 1 درصد سيناكونين و 5 / 2 - 1 درصد كىنين دارد .
تكثير درخت گنهگنه از طريق قلمه ، خوابانيدن ، پيوند و حتى كاشت بذر آن صورت مىگيرد . براى برداشت محصول درخت را پس از دوران گل كردن انداخته و پوست آن را كنده ابتدا در هوا و پس از آن در اطاقهاى خشك كنندهء رطوبت آنها را گرفته و خشك مىنمايند . در بازار گياهى به جاى پوست گنهگنه حقيقى پوست درختچه ديگرى به نام كنكيناى سفيد كه به فرانسوى
Cacarille
ناميده مىشود ، فروخته مىشود . اين گياه نيز از خانوادهء
Rubiaceae
و از جنس
Croton
است .
مواد عامله اين پوست با پوست گنهگنه حقيقى متفاوت است . اين پوست نيز معطّر و تلخ است ولى خواص آن در مورد تب مالاريا در حد پوست گنهگنه حقيقى نيست و فروش اين پوست بجاى پوست گنهگنه حقيقى نوعى تقلب محسوب مىشود .
تركيبات شيميايى
در گونهء
C . ledgeriana
در پوست درخت در حدود 1 / 9 درصد انواع آلكالوئيدها وجود دارد كه از آن 9 / 7 درصد كىنين ، 105 / 0 درصد سينكونيدين « 1 » ، 8 % درصد كىنيدين « 2 » ، 85 % سينكونين و در حدود 91 / 0 درصد نيز آلكالوئيدهاى بىشكل ديگرى مىباشد .
بنابراين به طورى كه ملاحظه مىشود آلكالوئيد عمدهء اينگونه كىنين است و طبق تعريف بازرگانى كه قبلا ذكر شد از انواع كنكيناى زرد مىباشد . بررسى ديگرى
هامش
( 1 ) .Cinchonidine( 2 ) .Quinidine