زيتون تلخ
درختى است كه در ايران با نامهاى مختلفى شناخته مىشود و از جمله در مازندران « زيتون تلخ - سنجد تلخ » ، در نور « شال پستانه » ، در لاهيجان « شال زيتون » ، در رامسر « ديوزيت » ، در تهران « سنجد تلخ » و در آستارا « زىبيل آغاجى » ناميده مىشود . به فرانسوى
Azedarac
و
Azadarach
و
Azedarach
و
Arbre chapelets
و
Lilas des Indes
و
Lilas de perse
و
Lilas persan
و به انگليسى
Azedarac
و
China berry tree
و
China tree
و
Bead tree
و
Persian Lilac
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Meliaceae
نام علمى آن
Melia azedarach L .
و مترادفهاى آن
M . Japonica D . Don
و
M . Toosendan Sieb . Zucc .
و
M . austeralis Sweet
و
M . angustifolia Schm . Thonn
و
M . Pinnata Stokes
مىباشد .
مشخصات
زيتون تلخ درختى است زيبا برگهاى آن مركب ، برگچهها بيضى نوكتيز و به رنگ سبز تيره و دندانهدار . گلهاى آن بنفش معطّر كه در اواخر بهار ظاهر مىشود .
ميوهء آن كوچك تخم مرغى شكل و سفيد مايل به زرد كه تا زمستان سر درخت مىماند و شبيه ميوهء كنار است . هستهء سخت داخل ميوهء آن داراى سوراخ است كه از آن براى درست كردن نوعى تسبيح استفاده مىشود ، به همين علت به فرانسوى و