طحال مفيد است . خوردن آن با سركه و همچنين ماليدن مخلوط صمغ و روغن زيتون براى نرم كردن اعصاب نافع است . خوردن شيرابهء آن براى رفع سختى ترشح ادرار و دل پيچه و تحليل نفخ نافع است و لينت مزاج مىدهد و درد مثانه را آرام مىنمايد .
ريشهء آن مليّن و مدّر است و سختى ترشح ادرار را رفع مىكند و دل پيچه و نفخ و درد مثانه را از بين مىبرد . گرد ريشهء آن براى التيام جراحتهاى بد و سخت جوش كه ناشى از بدى وضع مزاج است ، مفيد مىباشد . و براى خشك كردن و التيام و رفع بدبويى زخمها و رفع بدبويى رحم و عرق زير بغل بسيار مؤثر است . اگر 2 / 0 گرم از ريشه را شياف نمايند اخراج جنين زنده را تسهيل مىنمايد . بخور آن در بينى زن حامله در حال زاييدن ، وضع حمل را آسان مىكند . اگر آن را بسوزانند و خاكستر آن را با روغن زيتون و روغن گاو مخلوط نمايند و روى زخمهاى تر و بد كه چرك شيرى دارد بمالند آن را خشك مىكند . مصرف گياه براى گرممزاجان مضر است و از اين نظر لازم است كه با نيلوفر خورده شود و تنها مصرف نشود . مقدار خوراك از صمغ آن و از عصارهء ريشهء آن تا 5 گرم و از جرم ريشهء آن تا 10 گرم است . جانشين آن در خواص فوق ميوهء درخت غار گيلاسى يعنى حب الغار است كه خواص آن مشروحا در بخش خاصى آمده است .
معارف گياهى ( فارسى ) — صفحة 137
مساهمون: حسين مير حيدر
ص١٣٧