دارواش
در شمال ايران « واش » و « دارواش » و در تهران به آن « گى » گفته مىشود . در كتب طب سنتى با نام « داروش » ( بر وزن باروت ) و عربى آن « شجرة دبق » ذكر شده است .
ميوهء آن را به عربى « دبق » و به فارسى « مويزك عسلى » و « كشمش كاوليا » گويند .
به فرانسوى گياه آن را
Gui
و
Gui blanc
و به انگليسى
Mistletoe
و
Misletoe
و
White Mistletoe
و
All heal
نامند . درختچهاى است نيمهانگلى از خانوادهء
Loranthaceae
، نام علمى آن
Viscum album L .
و مترادف آن
Viscum coloratum ( Komarov ) Nak .
مىباشد .
مشخصات
دارواش گياهى است انگلى خيلى پرشاخه و منشعب . برگهايش سبز ، ضخيم ، ساده ، بيضى دراز ، متقابل سفت و چغر مثل چرم و شاخههاى آن برحسب اينكه روى چه درختى زندگى انگلى را مىگذراند ، داراى اشكال مختلف مىباشد . بعضى سبز و برخى چوبى هستند . گلهاى آن دوپايه و زردرنگ . ميوهء آن سته در ابعاد نخود سفيدرنگ كه داخل آن را گوشت چسبندهاى با دانههاى ريز آن مانند خشخاش پر كرده است و تا ارتفاع 1100 متر از سطح دريا مىرويد .
دارواش ياگى روى انواع درختان زندگى مىكند و مثل اين است كه به درخت پيوند شده است . از شيرهء گياهى درخت ميزبان استفاده مىكند و رشد آن را كاهش