حنا
به فارسى حنا و در كتب طب سنتى و به عربى « حنأ » و « الهنا » و « رقون » و « رقان » گويند و گل آن را « فاغيه » مىنامند . به فرانسوى
Henne
و به انگليسى
True alkanna
و
Henna
و
Camphire
ناميده مىشود . گياهى است از خانوادهء
Lythraceae
، نام علمى گونهء بدون خار آن
Lawsonia inermis L .
و مترادف آن
Lawsonia alba Lam .
و گونهء خاردار آن
Lawsonia spinosa L .
مىباشد .
مشخصات
حنا درختچهاى است به بلندى 6 - 5 متر كه شاخههاى آن متقابل ، استوانهاى و اغلب پوشيده از تارهاى خارمانند است . برگهاى آن كامل ، بيضى ، نوكتيز ، متقابل به طول 3 - 2 سانتىمتر . گلهاى آن سفيدرنگ معطر و گروهى . اين درختچه گرمسيرى در مراكش ، مصر ، تونس ، الجزيره و در آسيا در هند ، ايران و اغلب مناطق ديگر آسيا مىرويد و كاشته مىشود . در ايران در كرمان و بلوچستان بومى شده و كاشته مىشود .
درختچهء حنا بايد آبيارى شود و از طريق قلمه و ريشهجوش و كاشت در اوايل بهار تكثير مىشود . تكثير آن از طريق كاشت بذر آن نيز انجام مىشود . برداشت برگهاى آن كه محصول مستعمل آن است ، معمولا در هر سال 3 - 2 مرتبه در طول مدت از اواسط تابستان تا اواسط پاييز انجام مىگيرد . برگهاى حنا خشك شده و به صورت گرد در آمده به بازار عرضه مىشود .