شبه قاره ديده مىشود . در ايران نيز در بلوچستان مىرويد و به نام محلى « اسپالمى » خوانده مىشود . به سبب خاصيت اين گياه در مداواى سيفيليس آن را جيوهء گياهى
( Mercure vegetal )
نيز مىگويند .
2 .
Calotropis procera ( Willd . ) Drayand .
و مترادفهاى آن
Calotropis Persica Gand .
،
Calotropis Hamiltonii Wight .
،
Asclepias procera Ait .
،
Calotropis heterophylla Wall .
،
Apocynum syriacum S . G . Gmel .
،
Asclepias procera Willd .
و
Asclepias gigentea L .
مىباشد .
توضيح : نام علمى اصلى اين گياه در منابع هندى
Calotropis procera ( Ait . ) R . Br .
و در مدارك گياهشناسان ايرانى
Calotropis procera ( Willd . ) R . Br .
آمده است .
اين گياه در مناطق گرم شمال غرب شبهقارهء هند ، در ايران در مناطق گرمسير و سواحل جنوبى درياى عمان از خوزستان تا مكران و بلوچستان انتشار دارد . در ايران به عنوان يكى از درختان كائوچويى كشور در نقاط گرمسير سواحل جنوبى خوزستان تا بلوچستان تا ارتفاع 1100 متر ديده مىشود .
در منصورآباد لار ، بم ، خبيص ، شوش ، دزفول ، پشتكوه ، دهلران و بلوچستان شناسايى شده است و اسامى محلى كه در ابتداى اين بخش ذكر شده اسامى اين گونه است .
گونهاى به نام
Calotropis persica Gand .
را كه از مترادفهاى
C . procera
ذكر شد ، برخى گياهشناسان گونهء مستقلى مىدانند . اين گونه در بندر بوشهر و ساحل خليج فارس ديده مىشود و خواص دارويى آن شبيه دو گونهء ديگر است . از نظر مشخصات گياه نيز رنگ گل آن به جاى ارغوانى در ساير استبرقها ، در مورد اين گونه قرمز رنگ است .
مشخصات
عشر يا استبرق از گياهان كائوچويى است .
C . procera
درختچهاى است به بلندى 4 - 3 متر با شاخههاى ضخيم پر از شيرابه ، پوست آن كمى قرمز شاخههاى جوان آن پوشيده از كرك سفيد . برگهاى آن نسبتا پهن بدون دمبرگ با قاعدهء قلبىشكل كمى گوشتى به ابعاد 15 * 11 سانتىمتر كه پس از خشك شدن نازك مىشود . گلهاى آن به رنگهاى سفيد ، ارغوانى و قرمز به قطر 5 / 2 - 2 سانتىمتر . ميوهء آن فوليكول ( به شكل